برای من
رونین نمیدونم چند
داشتم عصر برای خودم مرثیه سرایی میکردم که دلم خواست بیام و بنویسم
بعد بجای نوشتن آغاز کردم به خوندن نوشته های قبلیم. خیلی خیلی قبل
و بعد فهمیدم که اشتباه دارم چس ناله میکنم!
اون روزای تاریک و سخت گذشته. و من سر جامم. پس این روزا هم میگذره! و من بالاخره باید بزرگ بشم. باید این درد بزرگ شدن رو یه بار برای همیشه بپذیرم و درس بگیرم. و تمومش کنم. وگرنه تا آخر عمر این چرخه ادامه خواهد داشت!
برچسب:
نویسنده: آریا نوروزی